De strijd tussen de wolven (verhaal)


Verhalen / maandag, juni 5th, 2017

Op een avond vertelt een oude Cherokee indiaan zijn kleinzoon over een innerlijke strijd die in alle mensen plaatsvindt. Hij zegt: “Mijn zoon, in ons allemaal is een gevecht gaande tussen twee wolven, een witte en een zwarte.

De zwarte wolf staat voor het kwade. Hij is boos, bang, jaloers, bezorgd, ontevreden, arrogant, hebberig en verdrietig. Hij is vol spijt, zelfmedelijden, schuld, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, vertrouwt niemand en alles draait om zijn ego.

De witte wolf staat voor het goede. Hij is vriendelijk, liefdevol, kalm, bescheiden, empatisch, behulpzaam, gelijkmoedig, tevreden en zachtaardig. Hij is vol hoop, plezier, geloof, vertrouwen en leeft in harmonie met zijn omgeving.”

De oude indiaan laat het beeld inwerken op zijn kleinzoon en gaat dan verder. “Beide wolven zitten in mij en beide wolven willen de baas zijn over mij.” De kleinzoon denkt er even over na en vraagt dan aan zijn grootvader: “En, welke wolf wint er?”

De oude Cherokee antwoordt alleen maar, “Degene die je voedt.”

Een andere wending

Bovenstaande versie is de bekende variant. Op een andere site vond ik echter een alternatieve wending van het verhaal.

De kleinzoon denkt er even over na en vraagt dan aan zijn grootvader: “En, welke wolf wint er?”

De oude Cherokee antwoordt “Ze winnen allebei! Want ik geef ze beide aandacht. Als ik alleen de witte wolf aandacht geef, zal de zwarte wolf boos, jaloers, ontevreden en bang blijven. Hij zal er alles aan doen om de witte wolf te pakken. Maar als ik de zwarte wolf ook aandacht schenk, omdat ik hem erken en omdat ik zijn sterke krachten af en toe nodig heb, is hij tevreden. Ook in jou huizen deze twee grote krachten. Behandel beide respectvol, dan winnen beide en is er vrede!”

Zonder het een is er geen ander

Het eerste verhaal gaat uit van het principe van Aristoteles dat alles wat je aandacht geeft groeit. Je moet de witte wolf voeden en de zwarte wolf zal wegkwijnen. Wit is goed, zwart is slecht. De bedoeling is om de witte wolf zo groot mogelijk te laten worden. Dat klinkt als een goed plan. Toch?

Maar het leven is niet zwart óf wit, maar zwart én wit. Zonder zwart geen wit, zonder kwaad geen goed, zonder angst geen hoop, zonder verdriet geen blijheid en zonder nacht geen dag. Dit is het principe van yin en yang. Beide uitersten kunnen niet zonder elkaar en zijn altijd in elkaar vertegenwoordigd.

Dus stop de zwarte wolf niet weg, maar erken zijn bestaan. Accepteer dat je af en toe boos bent of ontevreden. Probeer er niet tegen te vechten, maar erken het en laat het vervolgens los, zodat het jou ook los kan laten.

Maar erken óók de witte wolf in jezelf. We hebben vaak de neiging om streng voor onszelf te zijn en te focussen op wat er niet goed ging. Zie echter ook de momenten waarop je kalm bleef, behulpzaam was of hoopvol naar de toekomst kon kijken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *