Een boek uitgeven met vallen en opstaan


Het Fluwelen Konijn / zaterdag, juni 22nd, 2019

In mijn vorige blog schreef ik waarom het verhaal van Het Fluwelen Konijn mij zo aangreep en ik voelde dat ik dit prachtige verhaal in het Nederlands moest uitgeven. Dit verhaal is namelijk niet alleen mooi om zijn diepere boodschap, maar beschrijft helemaal hoe mijn dochter haar knuffelkonijn ziet. Het verhaal leek wel voor haar geschreven! Hoe mooi zou het dan zijn als ik haar dat boek kon geven? Een boek dat ze ook nog kan lezen als ze volwassen is en misschien zelf wel kinderen heeft. Een boek speciaal opgedragen aan haar.

Maar… dacht ik, als ik er dan toch een boek van maak, dan zou het natuurlijk fantastisch zijn als anderen óók dat boek kunnen kopen. Als andere ouders dit verhaal ook aan hun kind kunnen voorlezen en daarbij misschien – net als ik – ontroerd raken. En als er dus nog meer kinderen zijn die weg kunnen dromen bij het verhaal over een knuffel die echt wordt.

Via uitgever of in eigen beheer?

Dus ging ik mij verdiepen in de mogelijkheden die er zijn om een boek uit te geven. Het werd een studie op zich. Kies ik voor uitgeven in eigen beheer? Welke kosten komen daarbij kijken? Ga ik meteen voor een grote oplage of voor printing on demand? Of ga ik het bij een bestaande uitgever proberen? Welke voor- en nadelen zitten er aan de verschillende opties?

Na veel wikken en wegen besloot ik vorig jaar (ja, echt 12 maanden geleden) om te proberen mijn verhaal via een bestaande uitgever in de boekwinkels te krijgen. Het nadeel hiervan was dat ik waarschijnlijk de vormgeving en aanpassingen in de vertaling die ik voor ogen had los zou moeten laten. Maar daar stond dan weer tegenover dat het boek er in ieder geval in het Nederlands zou komen en dat een uitgever de kosten en heel veel werk (redactie, vormgeving, verspreiding etc.) voor zijn rekening zou nemen.

Het lange wachten

Ik koos zes uitgevers waarvan ik hoopte dat dit verhaal in hun fonds zou passen en stuurde hen mijn manuscript toe. Hierna moet je vier tot zes weken wachten op een reactie. Twee uitgevers reageerden inderdaad binnen die zes weken. ‘Dank je wel voor het opsturen, maar we gaan er niks mee doen,’ was de strekking van het verhaal. Vervolgens bleef het stil. Van de overige vier hoorde ik heel lang niks.

Ergens ver in het najaar ontving ik ook van een derde uitgever een afwijzing. Zo’n afwijzing is niet verwonderlijk, want uitgevers krijgen heel veel manuscripten toegestuurd en ze kunnen natuurlijk niet alles uitgeven. Maar toch, deze parel, die z’n waarde al heeft bewezen gezien de vele herdrukken in andere landen, wil je toch uitgeven?!

En door…

Inmiddels was het winter en verwachtte ik geen reactie meer van de andere uitgevers, dus begon ik me opnieuw te verdiepen in het ‘in eigen beheer uitgeven‘ van een boek. Ik had voor mezelf besloten geen grote investeringen te gaan doen, omdat ik dan na het uitgeven van m’n boek eigenlijk verplicht ben om de gemaakte kosten weer terug te verdienen (lees: tijd en geld steken in de promotie). En die verplichting zag ik niet zo zitten (het moet wel leuk blijven).

Het blijkt overigens dat een aantal bekende schrijvers hun boek inmiddels ook in eigen beheer uitgeven. De reden daarvoor is dat ze dan zelf veel meer controle hebben over de inhoud én uiteindelijk moeten ze hun boek vaak toch zelf promoten. Een uitgever helpt vooral bekende Nederlanders en gerenommeerde schrijvers bij hun boekpromotie. De rest moet het vaak zelf doen. Je boek uitgeven via een uitgever garandeert dus niet dat jouw boek bij een boekhandel komt te liggen.

Enfin, omdat ik had besloten mijn boek in eigen beheer uit te gaan geven, begon ik met vertalen, herlezen, bijschaven en nog meer bijschaven. En… met tekenen! Want ook al wilde ik geen prentenboek maken, ik wilde wel een aantal illustraties in het boek. Ik had precies voor ogen hoe hoe het konijn eruit moest zien en welke sfeer de afbeeldingen uit moesten stralen. Dus ook daar ging weer heel veel tijd in zitten; schetsen, digitaliseren, digitaal inkleuren en bewerken en dat alles in een programma dat ik me eerst nog eigen moest maken. Ach, leren is leuk!

Is alles dan voor niks geweest?

Het werd voorjaar en ik had inmiddels héél veel tijd in gestoken in het maken van de illustraties. En toen kreeg ik – heel toevallig – in één week van twee uitgevers alsnog een reactie (9 maanden later!); weer twee afwijzingen. Eén uitgever meldde echter dat ze het wel een heel mooi verhaal vonden en dat ze het misschien zelf wel uit wilden gaan geven, maar zonder gebruik te maken van mijn manuscript.

What the f***!!! Ik was al zo ver en had er zoveel tijd en energie ingestopt en dan wordt ik ineens rechts ingehaald. “Kirsten, ontzettend bedankt voor het aanleveren van deze schat, maar nu gaan wij er mee vandoor.” Was alle energie die ik erin had gestoken dan voor niets geweest?

Kies ik voor hoofd of hart?

Een paar dagen erna volgde een memorabele avond, waarbij ik tot ver voorbij middernacht onder het genot van teveel wijn (en teveel tranen, haha!) mijn dilemma besprak met een paar lieve mensen. Laat ik mij opzij zetten door een grote uitgever? Of volg ik mijn hart en voltooi ik dit boek? Mijn hoofd zegt dat het realistischer is om te stoppen, maar mijn hart roept om door te gaan.

Na die avond was ik eruit; ik ging met dubbele kracht vooruit! De roep van mijn hart werd mijn opgevoerde motor. En alle tijd die ik had stak ik in het voltooien van mijn boek. En… ik heb de finish gehaald! Het boek is af. Ik heb hier letterlijk met hart en ziel aan gewerkt en ik ben er trots op. Trots op m’n boek en trots op mezelf. En hoe dit verhaal vanaf nu verder gaat, zal de toekomst uitwijzen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *